Awesome Free LLM APIs IR

جایگزین OpenAI API؛ راهنمای انتخاب سرویس سازگار و کم‌هزینه

راهنمای جامع انتخاب جایگزین OpenAI API برای چت، کدنویسی، RAG و Agent؛ همراه با سازگاری SDK، سهمیه رایگان، امنیت، کیفیت و مهاجرت بدون قفل فروشنده.

آخرین بازبینی: 2026-07-19

پاسخ سریع: جایگزین مناسب OpenAI API باید براساس کاربرد واقعی، قرارداد API، مدل، سهمیه، کیفیت، Privacy، دسترسی منطقه‌ای و هزینه مهاجرت انتخاب شود. صرف اینکه یک Provider عبارت «OpenAI-compatible» را استفاده می‌کند به معنی سازگاری کامل همه Endpointها نیست. بهترین معماری، وابستگی برنامه را پشت یک Adapter قرار می‌دهد تا تغییر Provider با حداقل بازنویسی انجام شود.

برای مشاهده وضعیت تاریخ‌دار Providerها، مدل رایگان، الزام پرداخت و Evidence دسترسی، کاتالوگ زنده APIهای LLM را بررسی کنید. Schemaها، داده‌های منبع و تاریخچه تغییرات در GitHub پروژه منتشر می‌شوند.

چرا جایگزین OpenAI API بررسی می‌شود؟

تیم‌ها معمولاً به یکی از این دلایل گزینه‌های دیگر را ارزیابی می‌کنند:

  • دسترسی به مدل‌های متن‌باز یا چند خانواده مدل؛
  • Free Tier یا هزینه پایین‌تر برای نمونه اولیه؛
  • Latency کمتر در یک Region خاص؛
  • محدودیت منطقه‌ای یا الزامات ثبت‌نام؛
  • نیاز به کنترل بیشتر روی Privacy و محل پردازش؛
  • ظرفیت یا Rate Limit متفاوت؛
  • جلوگیری از Vendor Lock-in؛
  • استفاده از زیرساخت ابری موجود؛
  • نیاز به قابلیت خاص مانند Routing چندمدلی.

این تصمیم نباید فقط واکنش به یک خطا یا تغییر قیمت باشد. ابتدا نیاز و بار واقعی را مستند کنید، سپس گزینه‌ها را با معیار ثابت بسنجید.

سازگاری OpenAI دقیقاً چه معنایی دارد؟

Provider ممکن است فقط Endpoint چت را با شکل مشابه ارائه کند. سطح سازگاری می‌تواند شامل یا فاقد این بخش‌ها باشد:

  • Chat Completions؛
  • Streaming؛
  • Tool Calling؛
  • JSON Mode و Structured Output؛
  • Embeddings؛
  • Vision؛
  • Audio؛
  • Responses API؛
  • Batch؛
  • Usage metadata؛
  • فرمت خطا و Headerهای Rate Limit.

قبل از مهاجرت، یک Contract Test برای قابلیت‌هایی که برنامه واقعاً استفاده می‌کند بسازید. وجود مثال ساده Hello world برای اثبات سازگاری کافی نیست.

الگوی کدنویسی قابل‌انتقال

کد زیر تنظیم Provider را از منطق برنامه جدا می‌کند:

import os
from openai import OpenAI

client = OpenAI(
    api_key=os.environ["LLM_API_KEY"],
    base_url=os.environ["LLM_BASE_URL"],
    timeout=30,
    max_retries=2,
)

def ask(messages):
    return client.chat.completions.create(
        model=os.environ["LLM_MODEL"],
        messages=messages,
        temperature=0.2,
    )

response = ask([
    {"role": "system", "content": "فقط براساس متن ورودی پاسخ بده."},
    {"role": "user", "content": "سه معیار انتخاب API را توضیح بده."},
])

print(response.choices[0].message.content)

در پروژه بزرگ، بهتر است حتی SDK نیز پشت Interface داخلی قرار گیرد. Adapter می‌تواند نام پارامتر، فرمت Tool Call، خطا و Usage را به قرارداد مشترک تبدیل کند.

مقایسه بر اساس نوع Provider

Provider رسمی مدل

شرکتی است که مدل یا زیرساخت اصلی را ارائه می‌کند. مزیت آن معمولاً مستندات مستقیم‌تر، قرارداد روشن‌تر و کنترل بیشتر روی مدل است. ممکن است تعداد مدل کمتر یا شرایط منطقه‌ای سخت‌تری داشته باشد.

Gateway رسمی

چند مدل یا زیرساخت را پشت یک API ارائه می‌کند. انتخاب مدل و مهاجرت ساده‌تر می‌شود، ولی باید سیاست Routing، Privacy و Billing هر مسیر بررسی شود.

Community Gateway

ممکن است دسترسی سریع یا ناشناس بدهد، اما ظرفیت، پایداری، Retention و مالکیت سرویس باید با احتیاط بررسی شود. داده حساس را بدون قرارداد روشن ارسال نکنید.

پلتفرم ابری

API بخشی از حساب Cloud است و ممکن است به Billing account، Project، Region و IAM نیاز داشته باشد. کنترل دسترسی و مقیاس‌پذیری بهتر است، اما راه‌اندازی پیچیده‌تر می‌شود.

معیار سهمیه و قیمت

Free Tier می‌تواند سهمیه درخواست، Token، Credit یا مدل رایگان باشد. برای مقایسه واقعی این پرسش‌ها را پاسخ دهید:

  1. آیا کارت بانکی لازم است؟
  2. سهمیه چه زمانی Reset می‌شود؟
  3. RPM و TPM چقدر است؟
  4. محدودیت هم‌زمانی چیست؟
  5. مدل‌های رایگان کدام‌اند؟
  6. پس از پایان سهمیه چه اتفاقی می‌افتد؟
  7. آیا درخواست ناموفق نیز سهمیه مصرف می‌کند؟
  8. قیمت ورودی، خروجی و Cached token چیست؟
  9. هزینه ابزارهای جانبی مانند Embedding جداست؟
  10. مدل یا شرایط Free Tier چقدر پویاست؟

هزینه نهایی فقط تعرفه Token نیست. نرخ خطا، Retry، Prompt طولانی، Latency و زمان مهندسی مهاجرت نیز هزینه ایجاد می‌کنند.

معیار کیفیت

برای مقایسه مدل‌ها یک Dataset کوچک داخلی بسازید. نمونه‌ها باید از وظایف واقعی باشند، نه فقط سؤال عمومی. معیارها:

  • صحت پاسخ؛
  • رعایت دستور؛
  • کیفیت فارسی؛
  • خروجی JSON معتبر؛
  • استناد به Context؛
  • تولید کد قابل اجرا؛
  • Tool Call صحیح؛
  • پرهیز از Hallucination؛
  • ثبات در چند اجرا؛
  • طول و سبک پاسخ.

نام مدل، تاریخ، تنظیمات و Prompt را ثبت کنید. اگر Provider مدل را به‌صورت پویا Route می‌کند، این موضوع در گزارش ذکر شود.

معیار دسترسی ایران

برای کاربران ایران، یک Test Matrix لازم است. لایه‌ها را جدا ثبت کنید:

  • DNS و TLS؛
  • Website؛
  • Docs؛
  • Signup؛
  • تأیید ایمیل یا شماره؛
  • ساخت API Key؛
  • فهرست مدل؛
  • Inference واقعی؛
  • سیاست رسمی Region.

پاسخ 401 یا 403 بدون Credential معتبر نمی‌تواند به‌تنهایی وضعیت استفاده را مشخص کند. نتیجه VPN، مسیر مستقیم و ASNهای مختلف نیز نباید با هم ترکیب شوند. فقط Evidence Sanitized و تاریخ‌دار به کاتالوگ اضافه شود.

امنیت و مدیریت Secret

API Key باید فقط در Backend یا Secret Store باشد. حداقل کنترل‌های لازم:

  • کلید جدا برای هر محیط؛
  • Scope حداقلی؛
  • Rotation دوره‌ای؛
  • محدودیت Budget؛
  • عدم نمایش در Client؛
  • حذف Headerها از Log؛
  • Sanitization خطا؛
  • Alert مصرف غیرعادی؛
  • ابطال سریع کلید نشت‌کرده؛
  • جلوگیری از Commit فایل .env.

اگر Provider از Project یا IAM پشتیبانی می‌کند، دسترسی را به Endpoint و عملیات لازم محدود کنید.

معماری ضد Vendor Lock-in

یک معماری قابل‌تعویض شامل این بخش‌هاست:

  • Domain interface مستقل؛
  • Adapter برای هر Provider؛
  • Model alias داخلی؛
  • Configuration در Environment؛
  • Contract tests؛
  • Feature flags؛
  • Telemetry مشترک؛
  • Error normalization؛
  • Retry policy؛
  • Fallback کنترل‌شده؛
  • Cache با کلید وابسته به مدل و Prompt؛
  • Versioning برای Promptها.

از استفاده مستقیم از قابلیت اختصاصی در تمام کد خودداری کنید. قابلیت‌های ویژه را پشت Interface جدا قرار دهید تا نبود آن در Provider دوم کل برنامه را نشکند.

برنامه مهاجرت پیشنهادی

مرحله ۱: Inventory

Endpointها، مدل‌ها، پارامترها، Toolها، حجم Token و خطاهای فعلی را فهرست کنید.

مرحله ۲: Contract Test

برای Chat، Streaming، JSON، Tool Calling و Embedding تست مستقل بنویسید.

مرحله ۳: Benchmark داخلی

کیفیت، Latency، نرخ موفقیت و هزینه را روی نمونه واقعی مقایسه کنید.

مرحله ۴: Canary

درصد کمی از ترافیک غیرحساس را به Provider جدید بفرستید. Alert و Rollback داشته باشید.

مرحله ۵: Migration

به‌تدریج سهم ترافیک را افزایش دهید. Provider قبلی را تا پایان دوره پایش حذف نکنید.

مرحله ۶: Review

پس از مهاجرت، هزینه، کیفیت و Incidentها را با Baseline مقایسه کنید.

کاربردهای مختلف

چت و پشتیبانی

Streaming، Context، Moderation و زبان مهم‌اند. تاریخچه مکالمه را خلاصه و محدود کنید.

RAG

توانایی تبعیت از Context و Citation مهم‌تر از دانش عمومی مدل است. Embedding می‌تواند از Provider جدا باشد.

کدنویسی

مدل را روی Repository و Stack خودتان آزمایش کنید. Context فایل و Tool Calling اهمیت دارد.

پردازش دسته‌ای

Batch، TPM، هزینه و Retry مهم‌تر از Latency لحظه‌ای است. Idempotency را رعایت کنید.

Agent

امنیت ابزار، Schema Validation و کنترل مجوز ضروری است. خروجی مدل دستور قابل اعتماد سیستم محسوب نمی‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • مقایسه فقط براساس قیمت Token؛
  • فرض سازگاری کامل SDK؛
  • انتقال ناگهانی همه ترافیک؛
  • نداشتن Dataset داخلی؛
  • ذخیره Secret در Repository؛
  • Retry بی‌نهایت؛
  • ارسال داده حساس به Gateway نامشخص؛
  • یکی‌دانستن Reachability و دسترسی کامل؛
  • نادیده‌گرفتن Terms؛
  • وابستگی به نام مدل بدون Alias داخلی.

پرسش‌های متداول

آیا جایگزین OpenAI API رایگان وجود دارد؟

چند Provider سهمیه، مدل رایگان یا Credit ارائه می‌کنند. شرایط پویاست و باید تاریخ و منبع رسمی بررسی شود.

آیا فقط با تغییر Base URL مهاجرت کامل می‌شود؟

برای Chat ساده گاهی بله، اما Tool Calling، JSON، Embedding، خطا و Streaming باید تست شوند.

چگونه Provider مناسب ایران را انتخاب کنیم؟

از Evidence تاریخ‌دار استفاده کنید و زنجیره Signup تا Inference را جدا بررسی کنید. وضعیت کاتالوگ جایگزین تست مجاز پروژه شما نیست.

آیا چند Provider هم‌زمان داشته باشیم؟

برای سرویس حیاتی می‌تواند مفید باشد، ولی Routing، کیفیت، Privacy و هزینه را پیچیده می‌کند. Fallback باید کنترل‌شده و قابل مشاهده باشد.

راهنماهای مرتبط

جمع‌بندی

انتخاب جایگزین OpenAI API یک تصمیم معماری است. قرارداد، مدل، سهمیه، Privacy، Region و قابلیت مهاجرت را کنار هم بسنجید. یک Adapter خوب و تست Contract از وابستگی شدید جلوگیری می‌کند. برای مقایسه آخرین وضعیت به کاتالوگ زنده مراجعه کنید و تغییرات مستند را در GitHub پروژه ثبت کنید.